De dag begon vandaag raar, tegen de tijd dat ik om half 9 de club in kwam was ik al flink chagerijnig.
En dan meten en wegen.... het resultaat viel me tegen, ik had meer verwacht van het aantal centimeters... het waren er maar 5.
Maar in plaats van daar blij mee te zijn (want het zijn er toch weer 5) kwamen de tranen opzetten....
Ik heb nog geprobeerd ze tegen te houden, maar er was geen houden aan. Ik ben (heel laf) weer vertrokken, geen zumba voor mij vandaag. Ik kon het even niet opbrengen om leuk lachend aan het sporten te beginnen en schaamde met te diep om al jankende de vloer op te gaan.
Het heeft me opgelucht en ik voel me alweer stukken beter, maandag nieuwe ronde nieuwe kansen!!
Moed komt in vele gedaanten voorbij, niet alleen schreeuwend als een leeuw. Soms ook als een klein stemmetje aan het einde van een afgeschreven dag dat voorzichtig zegt: morgen probeer ik het weer ...
BeantwoordenVerwijderen